Nawożenie cz. I

Rośliny charakteryzują się różnymi wymaganiami dotyczącymi zasobności podłoża w składniki pokarmowe. Aby dobrze rosnąć i dawać wysokie plony, potrzebują wody i składników pokarmowych, które są pobierane z gleby przez korzenie. Odpowiednie proporcje mikro- i makroelementów są niezbędne – natomiast zbyt duża ilość pierwiastków jest równie szkodliwa, jak ich niedobór, a przenawożenie podłoża jest toksyczne dla roślin.

sadzonki_oxytree

Co to jest przenawożenie?

Jak rozpoznać potrzeby roślin i odpowiednio zaplanować ich dokarmianie? Wymaga to wiedzy i wprawy, a najczęstszym błędem bywa niestety przenawożenie. Jako przenawożoną określamy glebę, w której poziom składników mineralnych jest przekroczony. To sytuacja, w której rośliny otrzymują zbyt dużą dawkę choćby jednego z podstawowych dla ich rozwoju pierwiastków. Do takiego stanu dochodzi wtedy, gdy przed posadzeniem roślin nie zostanie wykonana analiza podłoża. O tym, jak ją wykonać pisaliśmy w tym poście.

Gleba posiada kilka kategorii agronomicznych: bardzo lekka, lekka, średnia, ciężka, organiczna. Plan nawożenia dopasowujemy przede wszystkim do jej rodzaju, ale także do pory roku i do potrzeb roślin, jakie zamierzamy uprawiać. Jeśli zależy nam na tym, aby dobrze rosły w gruncie i dawały duże plony, to warto się wcześniej dowiedzieć, jakie mają wymagania. Niektóre z nich potrzebują kwaśnej gleby, inne wolą obojętne pH podłoża, a jeszcze inne potrzebują regularnego wapnowania.

Objawy przenawożenia

Aby uniknąć pomyłek, warto skorzystać z pomocy osób, które fachowo zajmują się planowaniem nawożenia. W przypadku uprawy Oxytree dysponujemy zespołem techników, którzy wykonują analizę gleby przed założeniem plantacji. Do przenawożenia nie zawsze doprowadzamy w pełni świadomie. Niektórzy rolnicy mają w zwyczaju prewencyjnie stosować różne nawozy (głównie wieloskładnikowe i wolno działające), bez uprzedniej analizy zasobności gleby w pierwiastki mineralne. A przecież po zbadaniu próbek może się okazać, że dodatkowe nawożenie wcale nie jest konieczne. Nawozy sztuczne w żadnym wypadku nie mogą być traktowane jako środek profilaktyczny – ryzyko przenawożenia jest zbyt wysokie, a skutki mogą być fatalne, zarówno dla uprawy, jak i dla środowiska naturalnego.

Optymalny poziom potasu (K) reguluje otwieranie i zamykanie aparatów szparkowych, tzn. odpowiada za turgor komórek roślinnych oraz reguluje pobór wody. Przenawożenie potasem skutkuje tym, że rośliny mają kłopot z wchłanianiem magnezu (Mg) i wapnia (Ca), co z kolei prowadzi do brązowienia i wysychania brzegów blaszki liściowej, zahamowania wzrostu oraz większą podatnością roślin na choroby.

nawożenie_1_
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Fosfor (P) decyduje o prawidłowym rozwoju systemu korzeniowego. Wspomaga proces ukorzeniania, a także korzystnie wpływa na aktywność biologiczną gleby. Zwiększa odporność roślin na niedobór wody oraz choroby. Ogranicza kumulowanie szkodliwych form azotu (np. azotanów) w roślinach. Przenawożenie fosforem zakłóca proces wchłaniania przez roślinę żelaza (Fe) i miedzi (Cu), przez co młodsze liście ulegają deformacji.

Magnez (Mg), określany mianem pierwiastka życia, odgrywa w roślinie pierwszorzędną rolę. Jego zawartość w glebach uprawnych może się wahać w zakresie od 0,05% do 0,5%. Taka ilość jest niewystarczająca do zachowania prawidłowych procesów fizjologicznych, jakie zachodzą w zielonych częściach roślin. Niedobór tego pierwiastka w liściach zmniejsza produktywność upraw, doprowadzając do chlorozy (liść przestaje być zielony) a następnie nekroz (zamierania). W przypadku, gdy roślina ma za dużo magnezu, dochodzi do zaburzeń procesu fotosyntezy, zaburzenia gospodarki potasem, zwiększa się jej podatność na stres wodny oraz może dojść do zahamowania wzrostu rośliny.

Przenawożona gleba jest toksyczna dla roślin. W II części artykułu omówimy sposoby unikania błędów podczas nawożenia upraw, a także jak sobie radzić, gdy już do przenawożenia dojdzie. Więcej informacji o metodach wykonywania analiz gleby znajduje się pod tym linkiem: